Nederlands English
Visie Traumatherapie Geestelijke begeleiding Online sessies Praktisch

Wie bepaalt

hoe jij over het leven denkt?

Ons verleden heeft ons allemaal gevormd, of we dat nou leuk vinden of niet. Wat je vroeger niet hebt geleerd, kan je nu niet opeens vanzelf. Meestal is dat niet zo'n probleem, want de mens is vindingrijk. Maar soms loop je tegen je grenzen aan, of tegen het gebrek daaraan. En ligt dat dan aan jou, of aan de wereld ... waarin je leeft? Ik heb daarop geen antwoord, maar kan wel op zoek met je naar jouw waarheid. En wanneer als je je eigen waarheid voor jezelf hebt gevonden, of hebt vastgesteld, kan je die dan ook leven?

Als gevoel en denken niet op één lijn zitten, proberen veel mensen vast te houden aan wat ze denken. Tot ze muurvast (zijn) komen te zitten. Dan komt al het weggedrukte gevoel in vol ornaat zich melden. Zo moet het dus niet. Je kan dan een borrel nemen, of iets sterkers. Je kan ook eens voorzichtig gaan kijken waar je nou eigenlijk voor wegloopt, wat je nou eigenlijk zo spannend vindt. Samen komen we een heel eind, want je hoeft die eerste stappen niet alleen te zetten. Jij blijft gedurende het hele proces bepalen wat je wel en niet wilt.

Vaak zetten mensen zichzelf al genoeg onder druk, dat ga ik niet te doen. Het is juist andersom, ik begeleid je in te leren hoe je het jezelf wat makkelijker kan maken. Als je dat wilt natuurlijk, want jij bepaalt. Er hoeft niks weg, niks gefikst of opgelost, al voelt dat soms wel zo. Acceptatie, compassie en ontspanning zijn de sleutelwoorden naar een beter leven.

Gaat dat vanzelf? Nee, meestal niet. Soms denk je misschien dat er geen eind aan komt. Maar heb je het lef om je zelf in de spiegel aan te kijken, gewoon zoals je bent? Dan zul je daar de vruchten van plukken. Beloofd. Oh ja, toen je net geboren was, zat je niet in je hoofd en kon je prima voelen. Dat zie ik dus als de natuurlijke staat. Die komt vanzelf terug, als duidelijk wordt wat er is gebeurd dat je die natuurlijke staat hebt verlaten. Als duidelijk wordt wat er nu in de weg zit om jezelf te zijn.

Visie

Attachement of authenciteit, die keus maken we nog steeds regelmatig. Vaak onbewust, als een automatisme, dat wel. Vroeger hadden we (vaak) geen keus. Als kind van 3 kan je nu eenmaal niet ergens anders gaan wonen als de wereld om je heen niet goed voor je voelde of was. Daar heeft niemand schuld aan, de meeste ouders doen tenslotte hun best. En bovendien ...hebben zij waarschijnlijk ook niets anders geleerd.

Maar als je nu last hebt van de automatische reacties, je denkpatronen, dan kun je natuurlijk de wereld om je heen gaan proberen te veranderen. Dat heb ik geprobeerd, en is niet aan te raden. Je kan ook eens kijken wat er nou eigenlijk in jezelf gebeurt. Gewoon nieuwsgierig, niet meteen oordelen. Met een nieuwsgierige houding kom je namelijk een heel eind. Dan merk je op den duur dat je niet zo slecht bent, als je ergens stiekum van binnen denkt. En wellicht kom je dan tot andere keuzes. Of tot een andere beleving. Je ziet de wereld namelijk vaak vanuit de onbewuste bril die je op hebt.